Het is weer het seizoen, waarin de mensen op hun fatbike,

de naam van hun moderne fiets, weer ruimschoots eer aandoen.

De gemotoriseerde wielen, de zadels met zitcomfort door veren,

hebben er voor gezord dat er niet meer mensen, maar wel meer kilo's over deze werdbol cycleren.

Kijk, daar loopt een vrouwelijke camperaar, met de bikinilijn vol haar.

Op het kale hoofd van haar werderhelft een petje, terwil vrouwlief overtollig haar heeft voor een zeer royaal toupetje.

Straks zitten de campings vol met humeurige gepensioneerden, een zwerm van zestig en zeventig jarige geregistreerden.

Vroeg erin, laat eruit, want dat is echt genieten, en ter compensatie een salade van kool en rode bieten.

Lekker sauna of zwemmen met elkaar, in het zwembad tussen drijvend okselhaar.

Bolletje in de zon, want dat is vitamine D, was de zon nou slecht, of viel dat wel weer mee?

Bootjes op het water, iedereen is kapitein, biertje achter't stuurwiel, dat leven mag er zijn.

Aanmeren is een dingetje, want je bent stijf en kunt niet bukken, na een harde plons lach je samen, het mag de pret niet drukken.

Dan zijn er mensen, die hebben het nu te koud, straks is alles te druk, te warm, teveel belevenis.

Maar is het echt zo koud, of wordje gewoon heel oud, en ben je vergeten dat dit allemaal de chaarme van het leven is.